Szanowni Państwo,

Medycyna Praktyczna wykorzystuje w swoich serwisach pliki cookies i inne pokrewne technologie. Używamy cookies w celu dostosowania naszych serwisów do Państwa potrzeb oraz do celów analitycznych i marketingowych. Korzystamy z cookies własnych oraz innych podmiotów – naszych partnerów biznesowych.

Ustawienia dotyczące cookies mogą Państwo zmienić samodzielnie, modyfikując ustawienia przeglądarki internetowej. Informacje dotyczące zmiany ustawień oraz szczegóły dotyczące wykorzystania wspomnianych technologii zawarte są w naszej Polityce Prywatności.

Korzystając z naszych serwisów bez zmiany ustawień przeglądarki internetowej wyrażacie Państwo zgodę na stosowanie plików cookies i podobnych technologii, opisanych w Polityce Prywatności.

Państwa zgoda jest dobrowolna, jednak jej brak może wpłynąć na komfort korzystania z naszych serwisów. Udzieloną zgodę mogą Państwo wycofać w każdej chwili, co jednak pozostanie bez wpływu na zgodność z prawem przetwarzania dokonanego wcześniej na podstawie tej zgody.

Klikając przycisk Potwierdzam, wyrażacie Państwo zgodę na stosowanie wyżej wymienionych technologii oraz potwierdzacie, że ustawienia przeglądarki są zgodne z Państwa preferencjami.

Liraglutyd vs sitagliptyna w leczeniu cukrzycy typu 2 u chorych z niedostateczną kontrolą glikemii

Liraglutyd vs sitagliptyna w leczeniu cukrzycy typu 2 u chorych z niedostateczną kontrolą glikemii pomimo stosowania metforminy – badanie 1860-LIRA-DPP-4

29.11.2010
Omówienie artykułu: Liraglutide versus sitagliptin for patients with type 2 diabetes who did not have adequate glycaemic control with metformin: a 26-week, randomised, parallel-group, open-label trial
R.E. Pratley, M. Nauck, T. Bailey i wsp.
The Lancet, 2010; 375: 1447–1456


Opracowali: lek. Ewelina Baczyńska, dr med. Jan L. Brożek, prof. Roman Jaeschke MD MSc
Konsultował prof. dr hab. med. Jacek Sieradzki, Katedra i Klinika Chorób Metabolicznych Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie

Skróty: HbA1c – hemoglobina glikowana

Wprowadzenie

Armamentarium leków przeciwcukrzycowych poszerzyło się ostatnio o leki działające na układ inkretynowy. Dwie główne inkretyny (czyli czynniki powodujące zwiększenie wydzielania insuliny po posiłku) – peptyd glukagonopodobny typu 1 (GLP-1) i zależny od glukozy peptyd insulinotropowy (GIP) – nasilają wydzielanie insuliny przez komórki β trzustki; GLP-1 dodatkowo hamuje wydzielanie glukagonu, spowalnia opróżnianie żołądka i hamuje łaknienie. GLP-1 i GIP są rozkładane przez peptydazę dipeptydylową IV (DPP-4).

Rozpoznawanie i leczenie cukrzycy u dzieci i młodzieży

Aktualne (2014) wytyczne International Society for Pediatric and Adolescent Diabetes (ISPAD)
Medycyna Praktyczna Pediatria, Wydanie Specjalne 5/2015

Drogowskaz dla lekarza

Jak rozpoznawać i leczyć stan przedcukrzycowy i cukrzycę typu 2?

Napisz do nas

Zadaj pytanie ekspertowi, przyślij ciekawy przypadek, zgłoś absurd, zaproponuj temat dziennikarzom.
Pomóż redagować portal.
Pomóż usprawnić system ochrony zdrowia.