medycyna praktyczna dla lekarzy
Nowe grupy leków hipoglikemuzjących takich jak inkretyny, gliptyny i flozyny wchodzą na stałe do terapii cukrzycy typu 2, jak ważną pełnią rolę w tej terapii mówi Pan Prof. Jacek Sieradzki.
U osób z OZW terapia hipolipemizująca jest wdrażana bardzo wcześnie i stosuje się początkowo duże dawki leków, następnie modyfikuje się dawkowanie w zależności od wyników lipidogramu.
Rozpoczynanie terapii hipolipemizującej zależy nie tylko od wyników badań biochemicznych, ale przede wszystkim od całkowitego ryzyka sercowo-naczyniowego.
Terapia cukrzycy typu 2 powinna opierać się na patofizjologii tej choroby i opierać się na następujących cechach określonych akronimem ABCDE. A (age) wiek pacjenta, B (body weight) masa ciała, C (complications) powikłania mikro- i makronaczyniowe, D (duration of diabetes) czas trwania cukrzycy, E (life epectancy i expense) przewidywana długość życia i koszty leczenia.
Czy indywidualne podejście do leczenia chorego na cukrzycę, tzw. terapia szyta na miarę, jest obecnie modna i czy edukacja w leczeniu chorego na cukrzycę nadal odgrywa ważną rolę – wyjaśnia prof. Jacek Sieradzki.
W czerwcu w Chicago odbył się Zjazd Amerykańskiego Towarzystwa Diabetologicznego. Uczestniczyło w nim około 13 000 lekarzy z całego świata. Przedstawiono tam m.in. najnowsze dane dotyczące terapii pompami insulinowymi. W wywiadzie prof. Jacek Sieradzki podsumowuje omawiane tematy.
Gdy wprowadzenie insuliny było zbyt długo odwlekane i u pacjenta występuje nasilona hiperglikemia, można rozważyć wprowadzenie intensywnej insulinoterapii (skierowanie do diabetologa).
Zadaj pytanie ekspertowi, przyślij ciekawy przypadek,
zgłoś absurd, zaproponuj temat dziennikarzom.
Pomóż redagować portal.
Pomóż usprawnić system ochrony zdrowia.
