Szanowni Państwo,

Medycyna Praktyczna wykorzystuje w swoich serwisach pliki cookies i inne pokrewne technologie. Używamy cookies w celu dostosowania naszych serwisów do Państwa potrzeb oraz do celów analitycznych i marketingowych. Korzystamy z cookies własnych oraz innych podmiotów – naszych partnerów biznesowych.

Ustawienia dotyczące cookies mogą Państwo zmienić samodzielnie, modyfikując ustawienia przeglądarki internetowej. Informacje dotyczące zmiany ustawień oraz szczegóły dotyczące wykorzystania wspomnianych technologii zawarte są w naszej Polityce Prywatności.

Korzystając z naszych serwisów bez zmiany ustawień przeglądarki internetowej wyrażacie Państwo zgodę na stosowanie plików cookies i podobnych technologii, opisanych w Polityce Prywatności.

Państwa zgoda jest dobrowolna, jednak jej brak może wpłynąć na komfort korzystania z naszych serwisów. Udzieloną zgodę mogą Państwo wycofać w każdej chwili, co jednak pozostanie bez wpływu na zgodność z prawem przetwarzania dokonanego wcześniej na podstawie tej zgody.

Klikając przycisk Potwierdzam, wyrażacie Państwo zgodę na stosowanie wyżej wymienionych technologii oraz potwierdzacie, że ustawienia przeglądarki są zgodne z Państwa preferencjami.

Czy agoniści receptora GLP­1 zmniejszają masę ciała?

Wpływ agonistów receptora GLP-1 (eksenatydu i liraglutydu) na masę ciała – przegląd systematyczny

02.04.2012
Omówienie artykułu: Effects of glucagon-like peptide-1 receptor agonists on weight loss: systematic review and meta-analyses of randomised controlled trials
T. Vilsboll i wsp.
BMJ, 2012; 344: d7771

Opracowali: lek. Agnieszka M. Leszko, dr med. Małgorzata Bała, prof. Roman Jaeschke MD MSc
Konsultował dr hab. med. Leszek Czupryniak prof. UM w Łodzi, Klinika Chorób Wewnętrznych i Diabetologii, Uniwersytet Medyczny w Łodzi

Skróty: BMI – wskaźnik masy ciała, CI – przedział ufności, DPP-4 – peptydaza dipeptydylowa IV, GLP-1 – peptyd glukagonopodobny typu 1, HbA1c – hemoglobina glikowana, NNTnumber need to treat, RCT – badanie z randomizacją, RR – ryzyko względne, s.c. – podskórnie, WMD – średnia ważona różnic

Metodyka: przegląd systematyczny z metaanalizą 25 RCT trwających >=20 tygodni

Populacja: 10 560 dorosłych z BMI >=25 kg/m2 (śr. BMI 29–41 kg/m2); w 3 badaniach (n = 594) brali udział pacjenci z otyłością bez cukrzycy, we wszystkich pozostałych wyłącznie chorzy na cukrzycę typu 2 

Rozpoznawanie i leczenie cukrzycy u dzieci i młodzieży

Aktualne (2014) wytyczne International Society for Pediatric and Adolescent Diabetes (ISPAD)
Medycyna Praktyczna Pediatria, Wydanie Specjalne 5/2015

Drogowskaz dla lekarza

Jak rozpoznawać i leczyć stan przedcukrzycowy i cukrzycę typu 2?

Napisz do nas

Zadaj pytanie ekspertowi, przyślij ciekawy przypadek, zgłoś absurd, zaproponuj temat dziennikarzom.
Pomóż redagować portal.
Pomóż usprawnić system ochrony zdrowia.