Szanowni Państwo,

Medycyna Praktyczna wykorzystuje w swoich serwisach pliki cookies i inne pokrewne technologie. Używamy cookies w celu dostosowania naszych serwisów do Państwa potrzeb oraz do celów analitycznych i marketingowych. Korzystamy z cookies własnych oraz innych podmiotów – naszych partnerów biznesowych.

Ustawienia dotyczące cookies mogą Państwo zmienić samodzielnie, modyfikując ustawienia przeglądarki internetowej. Informacje dotyczące zmiany ustawień oraz szczegóły dotyczące wykorzystania wspomnianych technologii zawarte są w naszej Polityce Prywatności.

Korzystając z naszych serwisów bez zmiany ustawień przeglądarki internetowej wyrażacie Państwo zgodę na stosowanie plików cookies i podobnych technologii, opisanych w Polityce Prywatności.

Państwa zgoda jest dobrowolna, jednak jej brak może wpłynąć na komfort korzystania z naszych serwisów. Udzieloną zgodę mogą Państwo wycofać w każdej chwili, co jednak pozostanie bez wpływu na zgodność z prawem przetwarzania dokonanego wcześniej na podstawie tej zgody.

Klikając przycisk Potwierdzam, wyrażacie Państwo zgodę na stosowanie wyżej wymienionych technologii oraz potwierdzacie, że ustawienia przeglądarki są zgodne z Państwa preferencjami.

O jakości danych łączących glarginę, w porównaniu z innymi insulinami, z rozwojem nowotworów złośliwych

19.11.2009
prof. Roman Jaeschke, MD
Department of Medicine, Department of Clinical Epidemiology and Biostatistics, McMaster University, Hamilton, Ontario, Kanada

Skróty: CI – przedział ufności, HR – hazard względny, IGF-1 – insulinopodobny czynnik wzrostu typu 1, RR – ryzyko względne

Dane przedkliniczne

Cukrzyca dotyka dużego i ciągle rosnącego odsetka populacji w krajach rozwiniętych. Insulina jest podstawowym lekiem stosowanym w leczeniu tej choroby. W Stanach Zjednoczonych dużą część przepisywanych insulin stanowi glargina[1] – długo działający analog insuliny, różniący się od insuliny ludzkiej 3 aminokwasami. Te fakty wyjaśniają, dlaczego sugestia istnienia związku między stosowaniem glarginy a rozwojem nowotworów złośliwych wywołała żywą, gorącą i do pewnego stopnia sensacyjną debatę nie tylko na łamach czasopism diabetologicznych i ogólnomedycznych, ale i w mediach powszechnych. Początek tej debacie dał artykuł niemieckich autorów, którzy wykorzystali największą bazę danych ubezpieczeniowych w Niemczech, zawierającą informacje o rozpoznaniach i stosowanych lekach, do przeanalizowania związku między częstością występowania nowotworów złośliwych a różnymi metodami leczenia cukrzycy. W artykule opublikowanym 30 czerwca 2009 roku w czasopiśmie "Diabetologia", organie European Association for the Study of Diabetes, autorzy ci stwierdzili, że zapadalność na nowotwory złośliwe była większa u stosujących glarginę, w porównaniu z chorymi leczonymi insuliną ludzką.[2] Głównym celem niniejszego opracowania jest ocena jakości, a przez to wiarygodności danych, które doprowadziły badaczy do wniosku o różnym wpływie glarginy i insuliny ludzkiej na rozwój nowotworów.

Rozpoznawanie i leczenie cukrzycy u dzieci i młodzieży

Aktualne (2014) wytyczne International Society for Pediatric and Adolescent Diabetes (ISPAD)
Medycyna Praktyczna Pediatria, Wydanie Specjalne 5/2015

Drogowskaz dla lekarza

Jak rozpoznawać i leczyć stan przedcukrzycowy i cukrzycę typu 2?

Napisz do nas

Zadaj pytanie ekspertowi, przyślij ciekawy przypadek, zgłoś absurd, zaproponuj temat dziennikarzom.
Pomóż redagować portal.
Pomóż usprawnić system ochrony zdrowia.