W związku z postępem wiedzy medycznej niekiedy istnieje konieczność ponownej weryfikacji rozpoznania cukrzycy u osób, u których wcześniej zdiagnozowano cukrzycę typu 1 bądź 2 - często u nich rozpoznaje się cukrzycę typu MODY.
Zarówno chorych na cukrzycę, jak i ich opiekunów powinno się szkolić, by zwracali uwagę na wczesne objawy ostrzegawcze depresji lub zmiany nastroju.
We współczesnej diabetologii stosuje się nie tylko prosty podział na cukrzycę typu 1 stwierdzaną u dziecka lub nastolatka i typu 2 u osoby dorosłej. Dzięki badaniom diagnostycznym coraz częściej rozpoznaje się cukrzycę o podłożu autoimmunologicznym u dorosłych, a u części dzieci czy nastolatków, zwłaszcza z otyłością, rozpoznaje się cukrzycę typu 2.
W artykule przedstawiono zalecenia dotyczące: badań przesiewowych w kierunku cukrzycy, prewencji cukrzycy typu 2, zasad stosowania leków u osób w podeszłym wieku, oceny ryzyka i prewencji upadków, rozpoznawania i leczenia zaburzeń depresyjnych, postępowania w bólu, leczenia cukrzycy w domach opieki oraz postępowania u schyłku życia.
Kontrolowanie stanu stóp chorego, zwracanie uwagi na nieprawidłowe punkty nacisku czy jakiekolwiek uszkodzenia skóry pozwala zapobiegać rozwojowi zespołu stopy cukrzycowej. Przeczytaj o pozostałych zagrożeniach związanych z cukrzycą typu 2 u chorych w podeszłym wieku.
Pomiar stężenia glukozy we krwi u wszystkich starszych chorych w poważnym stanie w szpitalnej izbie przyjęć lub na oddziale ratunkowym jest czynnością konieczną.
U wszystkich osób w podeszłym wieku należy oceniać stan odżywienia w celu wykrycia niedożywienia i/lub utraty masy ciała oraz wykonywać badania biochemiczne w momencie rozpoznania cukrzycy, przy przyjęciu do domu opieki i corocznie, w ramach rutynowych badań kontrolnych.
Jednym z działań niepożądanych leków z grupy glikokortykosteroidów jest podwyższenie stężenia glukozy we krwi i rozwój cukrzycy wtórnej.
Według wytycznych IDF z 2013 r. wszystkim chorym na cukrzycę typu 2 w wieku >70 lat i ich opiekunom należy zapewnić możliwość indywidualnego szkolenia, którego formę trzeba dostosować do możliwości osoby starszej.
W artykule przedstawiono zalecenia dotyczące: zwiększania udziału chorych i/lub ich opiekunów w leczeniu cukrzycy, leczenia cukrzycy, postępowania w nadciśnieniu tętniczym i zaburzeniach lipidowych, czynników ryzyka sercowo-naczyniowego innych niż cukrzyca, diabetologicznej opieki szpitalnej, postępowania w przewlekłych powikłaniach cukrzycy (nefropatii, retinopatii, neuropatii, zespole stopy cukrzycowej), hipoglikemii oraz ostrych powikłań cukrzycy związanych z hiperglikemią.
Zadaj pytanie ekspertowi, przyślij ciekawy przypadek,
zgłoś absurd, zaproponuj temat dziennikarzom.
Pomóż redagować portal.
Pomóż usprawnić system ochrony zdrowia.