Kobiety, u których rozpoznano cukrzycę ciążową, są obciążone 10-krotnie większym ryzykiem rozwoju cukrzycy typu 2 w porównaniu z kobietami z prawidłową glikemią w okresie ciąży. Zapoznaj się z wynikami badania i komentarzem eksperta.
37-letnia pacjentka zgłosiła się do diabetologa w 10. tygodniu drugiej ciąży z wynikiem OGTT: 5,41–8,6–8,22 mmol/l. W wywiadzie przed 3 laty ciąża powikłana cukrzycą ciążową, którą leczono dietą.
Czy powtarzające się epizody hipoglikemii u kobiety z cukrzycą ciążową, leczonej insuliną, mogą wpływać niekorzystnie na rozwój płodu? Jak postępować w takiej sytuacji?
Cukrzyca ciążowa nie wywołuje objawów klinicznych, dlatego należy dokładnie przeanalizować czynniki ryzyka, by nie zaniedbać wykonania OGTT na początku ciąży.
Cukrzyca ciążowa jest dużym obciążeniem dla pacjentki i wyzwaniem dla diabetologa, a może należałoby skoncentrować się na prewencji GDM?
Liberalizacja docelowych wartości glikemii w samokontroli u kobiet chorych na cukrzycę ciążową.
Wytyczne zalecają, aby u kobiet z grupy ryzyka cukrzycy ciążowej aktywnie poszukiwać zaburzeń gospodarki węglowodanowej już od początku ciąży. Nie ma jednak w badaniach klinicznych jednoznacznych dowodów na skuteczność takiego postępowania.
Według Brytyjczyków badania przesiewowe pod kątem cukrzycy ciążowej należy wykonywać wcześniej.
Niektóre pacjentki nadal negują rozpoznanie cukrzycy ciążowej i nie chcą zastosować się do zasad diety ani samokontroli glikemii.
Kanadyjscy naukowcy postanowili zbadać związek otyłości u kobiet we wczesnym okresie ciąży z rozwojem zaburzeń gospodarki węglowodanowej w 24.–28. tygodniu ciąży. Do badania włączono grupę około 501 kobiet powyżej 18. roku życia, będących we wczesnej ciąży (11.–14. tydzień).
Zadaj pytanie ekspertowi, przyślij ciekawy przypadek,
zgłoś absurd, zaproponuj temat dziennikarzom.
Pomóż redagować portal.
Pomóż usprawnić system ochrony zdrowia.