medycyna praktyczna dla lekarzy
medycyna praktyczna dla lekarzy
Omówienie wieloośrodkowego badania z podwójnie ślepą próbą, którego wyniki opublikowano na łamach "The Lancet".
Wyniki badania DRCR.net protokół T
Zarówno WZW typu C, jak i cukrzyca stanowią istotne problemy z punktu widzenia zdrowia publicznego. Szacuje się, że aż do 33% chorych na przewlekłe WZW C choruje również na cukrzycę typu 2. Autorzy tego przeglądu systematycznego podsumowali wyniki dotychczas opublikowanych badań pierwotnych, w których oceniono zależność między zakażeniem HCV a rozwojem cukrzycy typu 2.
12-tygodniowe badanie z randomizacją.
Jedną z najstarszych metod zmniejszania ryzyka naczyniowego jest stosowanie kwasu acetylosalicylowego (ASA), pierwszego syntetycznego farmaceutyku (synteza 1897 r.). W wielu badaniach wykazano, że jego przyjmowanie zmniejsza ryzyko wystąpienia ostrych incydentów sercowo-naczyniowych o co najmniej 10%.
Przegląd systematyczny z metaanalizą sieciową 236 RCT opublikowanych w latach 2005–2017.
Prof. dr hab. n. med. Janusz Gumprecht przedstawia wyniki retrospektywnego badania obserwacyjnego pacjentów leczonych kanagliflozyną w porównaniu z innymi inhibitorami SGLT2, empagliflozyną lub dapagliflozyną oraz innymi lekami przeciwcukrzycowymi pod kątem ryzyka amputacji kończyny poniżej kolana i hospitalizacji z powodu niewydolności serca.
Badanie TOSCA.IT dotyczy ważnego dla praktyki klinicznej zagadnienia związanego z terapią cukrzycy typu 2. Gdy zapada decyzja o leczeniu farmakologicznym, lekiem najczęściej stosowanym – zgodnie z ogólnymi zaleceniami jest metformina.
W artykule przedstawiono przegląd badań.
W badaniach uczestniczyło łącznie 10 142 chorych, których przydzielono losowo do jednej z dwóch grup otrzymujących odpowiednio kanagliflozynę (100 mg/d lub 300mg/d) lub placebo.
Zadaj pytanie ekspertowi, przyślij ciekawy przypadek,
zgłoś absurd, zaproponuj temat dziennikarzom.
Pomóż redagować portal.
Pomóż usprawnić system ochrony zdrowia.
