Cukrzyca typu 2 często współistnieje z przewlekłą chorobą nerek (PChN), co znacznie ogranicza możliwości terapeutyczne, szczególnie w zakresie stosowania doustnych leków przeciwcukrzycowych.
Profesor Philip Home – znakomity brytyjski diabetolog z University of Newcastle upon Tyne stwierdził niedawno, że nie zna choroby, względem której dokonano w ostatnich kilkunastu latach tak ogromnego postępu w zakresie poznania patofizjologii, diagnostyki i leczenia, jak w przypadku cukrzycy.
Inkretynomimetyki zyskały silną pozycję w algorytmach terapeutycznych cukrzycy typu 2.
Czy u dzieci, młodzieży i dorosłych przyjmujących LPP II stosowanie metforminy w porównaniu z placebo skutecznie zmniejsza masę ciała, wartości BMI, obwód w talii oraz insulinooporność?
Autorzy przedstawiają koncepcję wyboru leków przeciwcukrzycowych przez chorych na cukrzycę typu 2 i ich lekarzy, w świetle dostępnych danych z badań naukowych.
Celem leczenia cukrzycy typu 2 jest opanowanie hiperglikemii i zmniejszenie ryzyka powikłań odległych. Dobra kontrola glikemii wiąże się ze zmniejszeniem ryzyka powikłań mikroangiopatycznych, takich jak retinopatia i neuropatia, natomiast wpływ na ryzyko sercowo-naczyniowe nie jest ustalony.
W tym badaniu z randomizacją autorzy zadali pytanie czy u chorych na cukrzycę typu 2, u których nie osiągnięto dobrej kontroli glikemii pomimo stosowania metforminy (HbA1c 7,5–10,0%), dołączenie liraglutydu jest skuteczniejsze i bezpieczniejsze niż dołączenie sitagliptyny.
Cukrzyca zwiększa znacznie ryzyko chorób sercowo-naczyniowych. Wyniki badania UKPDS wskazują, że metformina zmniejsza ryzyko chorób spowodowanych makroangiopatią u otyłych chorych na cukrzycę typu 2.
Zadaj pytanie ekspertowi, przyślij ciekawy przypadek,
zgłoś absurd, zaproponuj temat dziennikarzom.
Pomóż redagować portal.
Pomóż usprawnić system ochrony zdrowia.